Sei que en todas as casas cocen fabas, pero desde o velorio non se me vai da cabeza a frase con que Tolstoi fixo comezar Ana Karenina; en realidade sen que teña moito que ver coa miña familia materna, que afortunadamente só se reúne en bodas, bautizos e, como agora, funerais.
Non tiña razón meu primo cando, ao cuarto asalto no corredor do tanatorio, comentou que nos parecemos á familia de Falcon Crest, pero sen viñedos.
De certo, quen sabe se pola pena, o pobre exaxeraba: estou en condicións de afirmar que ningún de nós ten tampouco un mordomo chinés.
Ningún comentario:
Publicar un comentario