Tocata e fuga

Teño a sensación de que hai moito que non actualizo; tanto que ganas me dan de comezar este post remontándoo aos tempos da miña mocidade ou dalgunha outra. Comprobo no blog que en realidade non é para tanto: tan só unha semana que deu de si como dous meses, e que parece que vai terminar en fuga.

Mañá (por aquilo da montaña e Mahoma) serei eu quen vaia á Comarca para asomarme ao piso e á vida de Haddock, e a ese estraño proxecto de compartir piso e vida con quen non se comparte cama.

Segundo o que un destes días falamos atrapalladamente vía móbil, e como era de esperar, a volta ao mar está a ser moito máis dura do que pensaba o peixe, se se me permite a alegoría.

Veremos.