Xa

Estamos de volta.

Iso si, convertidos en marmotas tras dez días e as súas noites por entre ruínas e museos, camiñando baixo soles implacables á procura de vellos templos cando non dunha sombra piadosa, dun lado para outro en tranvías e metro, en taxi e omnibus, a correr por inacabables terminais aéreas, esfolando os pés coas sandalias sobre mármores gastos ou polo humilde pó que, máis que á épica da historia e a lenda, pertencen hoxe aos turistas que o enchen case todo.

Atrás resta unha viaxe inesquecible por moitos motivos, todos eles bons; por diante, desfacer maletas, lavar roupa, procesar centos de fotos, limpar o tobo, avisar de que volvín.