Dexter

O meu novo acompañante das tardes chámase Morgan, Dexter Morgan; é psicópata forense e ten unha voz que, tras catro capítulos, aínda me segue a facer nós no estómago.

A primeira dificultade, pasar páxina, está vencida: había que esquecer a David Fisher, gay, brandiño e pusilánime, e afrontar este novo cabaleiro, frío, asexual e sen sentimentos.

A segunda dificultade, técnica, non ten remedio: como vexo a serie on line e non teño pensado gastar un euro, acabáronse a sobrealimentación, o abarrote de episodios, as madrugadas na butaca.