Non se me sorprendan se ven que, nas listas de actualizacións, este Reincidente vai do presente ao pasado; non ensaio técnicas narrativas nin aplico o flash back ao blogueo, tan só tento restaurar o que lle falta: algúns post recupereinos das sementes, outros do propio buscador, e outros están perdidos para sempre.
Coas imaxes é aínda peor: faltan a maioría das que ilustraban os post desde 2006, e aínda que quixese non volvelas subir quedaría o oco que ocuparon na entrada, como cando se quita un cadro dunha parede e o cerco á volta del denuncia a ausencia.
Sigo indignado, pero menos.
O outro día, nun programa da tele adicado ás novas tecnoloxías, dixeron que o mundo dos blogues agoniza tras a aparición do facebook e o twitter, que hai que reinventarse para sobrevivir, e que o 95% dos blogues que se abriron están mortos ou non se actualizaron desde hai séculos.
Daquela sentín que a indignación me subía varios graos: tamén é mala sorte que, habendo tantos millóns de blogues insepultos e á deriva blogosfera adiante, tivese que ser precisamente o meu o que foi desactivado.
Con tanta fortuna non entendo por que nunca me dá tocado a primitiva.
Ningún comentario:
Publicar un comentario