Botadura

Hai tan só unhas horas, como quen visita un museu, visitei con Polis o novo cuarto de baño.

Armados con senllas cervexas, pasamos revista aos azulexos branquísimos, á torre de hidromasaxe, ao enorme espello, aos focos halóxenos, á pia encastrada en travertino, ao retrete de asépticas liñas, ao práctico toalleiro térmico...

Nun canto, pero non por iso deixando de ser o buque insígnia daquela estáncia, agardava o urinário imaculado que en poucos segundos, e cos meus desexos de eficácia, fluidez e abundáncia, declarei, coa axuda de Deus, solenemente inaugurado.

Para evitar calquer desgraza ou facilitar-me a tarefa, Polis apresou-se a coller-me o botellin da mao, non fora ser a botadura completa.