Fin de curso

A partir de mañá, o nefando vixia insubornável sobre a mesa de noite cesa nas suas funcións, e non volverá marcar as 7 en dous meses.
O papeliño do horário abandona xa o taboleiro de cortiza para ir entre salvas de ordenanza á bolsa da reciclaxe.
Os exames correxidos, o caderno de notas, os partes, as listas, esperan que o dia da avaliación os convirta en só papel escrito e rescrito en azul e vermello.
A partir de mañá as aulas, titorias e gardas de pátio, as idas e vindas ao toque feroz do timbre que nos mexava nos ouvidos desde o corredor, os duros combates coa indiferenza, os neanderthais, os dickies duas tallas máis, as berskas duas tallas menos, a partir de mañá, digo, tomarán contornos de recordo.
E eu, exausto, contarei un curso máis.