Solstício

A avaliación desta mañá fixo-se eterna: problemas informáticos e humanos converteron-a en interminável, e eu xa non via o momento de marchar, máis que nada porque temia que cando chegase á praza non houvese sardiña a prezo razoável, ou que, como algun outro ano, simplemente non quedasen, e tivese que dar-me á sua procura polos carrefures e os eroskis da contorna.
Nada disto sucedeu: 10 kilos de sardiñas por 40 euriños enchen co seu arrecendo marítimo a cociña, e converten a miña neveira nun Cantábrico.
Por 40 euros non vale a pena facermos contas nen a vaquiña polo seu: mentres as flores maceran co solstício, hoxe á noite, cos habituais do akelarre e algun espontáneo, asaremos as sardiñas nun lameiro que pronto deixará de ser da família de Ti para dar á luz unha urbanización de adosados xunto ao rio.
Pero esa é xa outra história.