Almorzando coa radio posta (a miña filla na eterna agonía do colacao que non dá acabado), así me enteiro, e nin dubido en mandar unha mensaxe de pésame (literalmente pésame, sen ningunha ironía, porque sei que para ela non é unha broma) a Tere Holmes, a quen presinto viúva ou orfa despois de tantos anos de admiración, de tantos libros anotados, de tantos versos repetidos, con ou sen alcol mediante.
Ningún comentario:
Publicar un comentario