O ano comezou desastrosamente: cinco días da cama para o retrete e do retrete para a cama por unha bacteria asasina e silenciosa que, a dicir da médica, levou por diante media provincia.
Tanto descanso, tanta dieta branda, tanta hidratación e tanto antibiótico fixeron o que debían: incorporeime ao traballo no día esperado, iso si, pálido coma un cirio e sen forzas.
A inercia fixo o resto: día tras día, a blogue foi quedando sen actualizar pero non abandonada nin morta, por moito que lle cantasen sereas de todo tipo.
Ningún comentario:
Publicar un comentario