A un día de que veña a señorita Kaplan, e a seis do Nadal propiamente dito, o tobo está ao fin ornamentado: a árbore, que desde a febre da nena aparecía do salón no ángulo escuro sen luces nin adornos, fúnebre e inexplicable, brilla agora con todo o esplendor oriental.
O nacemento, desafiando as leis da verosimilitude e a demografía, amorea entre musgo figuras de diferentes estilos e beléns, cosmopolita e ecléctico.
Na porta, un colgante máis cutre que o de hai dous anos pola súa propia seguridade, espera ter mellor sorte e sobrevivir o ano novo sen que o rouben.
A lotaría repartida, os postais enviados. E mañá, porfín, as vacacións (Diolasdea!).
Ningún comentario:
Publicar un comentario