A miña mai inventou, ela soíña, un chiste que lle combina con todo estes últimos días.
Collendo a cafeteira do lume, limpando unhas luras, vendo co meu pai a novela ou (supoño) cando está coas amigas, ela mete aínda que sexa de canto o comentario mordaz: primeiro foi un duque e agora alá vai o que nos quedaba; como sigamos así non vai haber nin pra fumar.
Logo esmendréllase, a tía.
Ningún comentario:
Publicar un comentario